پول بیشتر، وضعیت خرابتر

این روزها دوستان زیادی را می بینم که همگی از وضعیت زندگی اشان می نالند. (وضعیت کشور که جای خود دارد) این افراد که از طیف ها و رشته های مختلف و شاغل در بخش های مختلف هم هستند، غالبا از خراب شدن وضع شغلی، خراب شدن بازار، یا خراب شدن وضعیت پروژه های عمرانی یا پژوهشی نالانند. بطور کلی این روزها کسانی را که می بینم غالبا وضعیت مالی اشان رو به وخامت گذاشته است و از پس اندازهایشان خرج می کنند.

برای روشن تر شدن موضوع به چند نمونه اشاره می کنم:

1-یکی از دوستان که شرکت مهندسین مشاوره بزرگ و شناخته شده ای دارد و در کارهای نقشه کشی، طراحی و نظارت خصوصا در پروژه های نفتی بسیار کار کرده است و از مشهورترین شرکت های این عرصه است، از پرداخت نشدن طلب هایش از وزارت نفت بسیار شاکی بود. وی هم اکنون حدود 1 میلیارد تومان از نفت و شرکتهای زیر مجموعه طلب دارد. شایان ذکر است که او ماهانه حدود50 میلیون تومان فقط دستمزد می پردازد و فقط در تهران 3 دفتر کار بزرگ دارد. همچنین از کاهش یافتن پروژه ها و کم شدن تعداد پروژه هایش بسیار نگران بود و حتی از خطر ورشکستگی می ترسید!

2-دوست دیگری دارم که در بزرگترین شرکت خودروسازی خصوصی(که البته بیشتر یک هولندینگ بزرگ است که مجموعه بیش از 20 شرکت را شامل می شود) کار می کند. این شرکت چندین هکتار زمین مرغوب در بهترین نقاط تهران دارد، چند خط تولید دارد، چند قراداد خارجی دارد، و خلاصه می شود گفت توان بالقوه بسیار خوبی دارد اما در این 3 ساله چند قراداد خارجی اش با نظر طرف خارجی فسخ شده است، بانک ها به این هولدینگ وام نمی دهند، و مجبور به تعدیل نیرو شده است… خلاصه این که سایپا و ایران خودرو به جد دنبال خرید این شرکت هستند!!(به این می گویند خصوصی سازی به شیوه احمدی نژاد) مدیران ارشد این شرکت به مدیران میانی گفته اند که استراتژی شرکت مبتنی بر این بسته شده است که اگر احمدی نژاد برای دوره بعد هم رئیس جمهور شد، شرکت را بفروشند و بروند و اگر نشد به کار ادامه دهند.

3-دوست دیگری که با چند مرکز پژوهشی دولتی به صورت نیمه وقت کار می کند(از جمله مرکز پژوهش های مجلس، مطالعات بازرگانی و مجمع تشخیص) وی که در سالهای گذشته وقت سر خاراندن نداشت، امروز تلفنی گفت که وضع خراب است و دنبال یک کار دیگر هم می گردد! از سوی دیگر چند مرکز پژوهشی خصوصی که می شناسمشان نیز وضعیت خوبی ندارند و در این سه سال صرفا پروژه های کوچکی توانسته اند جذب نمایند. در حالی که این مراکز در سال های قبل از آن در سال حداقل 5 پروژه بزرگ می گرفتند.

4-دوستان روزنامه نگار هم که وضعشان به شدت خراب است. چند روزنامه حدود 5 ماه است که نتوانسته اند طلب های روزنامه نگاران را بپردازند.

5-چند نفر از دوستانی که شرکت های پیمانکاری دارند یا دراین شرکت ها کار می کنند نیز بسیار نگرانند و می گویند که طلب هایشان از شرکت های دولتی داده نمی شود و پروژه ها هم کاهش پیدا کرده است.(در این میان وضع شرکتهایی که با شهرداری کار می کنند اندکی بهتر است)

با این مشاهدات این سوال پیش می آید که چرا چنین شده است؟ مگر با گران شدن بشکه های نفت، سالانه حجم عظیمی ریال به جامعه تزریق نمی شود؟ مگر نسبت تزریق پول و نقدینگی به جامعه در این چند سال چندین برابر افزایش نیافته است، پس این پول ها کجا می روند؟ چرا این پول ها فقط به تورم منجر می شوند و ما سهمی از آن ها نداریم؟

برای پاسخ به این پرسش ها اول باید دانست که بله پول زیادی هر سال به اقتصاد در حال تزریق شدن است اما یک امکان را باید در نظر گرفت؛ آن اینکه نمونه آدم هایی که من می شناسم در این میان نسبت به سایرین کمتر از قبل دریافت می کنند. و پول ها به سوی کسانی منحرف می شوند که از نمونه مشاهدتی من دور هستند. این گزینه محتملی است. همچنین این نکته را هم نباید از نظر دور داشت که مثلا حوزه هایی مثل پژوهش و روزنامه نگاری در این سال ها بیشتر از سایر حوزه ها دچار آسیب شده اند و پول توزیعی در این میان بسیار کمتر از سال های قبل بوده است.

اما یک نکته دیگر هم هست و آن اینکه در این سه سال مجاری ورود پول به جامعه به شدت عوض شده است(یعنی گروه هایی که از طریق آنها پول به جامعه تزریق می شد و آنها اولین افرادی بودند که پول را دریافت می کردند تغییر کردند) و این تغییر سبب شده که حجم رانتخواری نسبت به سالهای گذشته افزایش یابد(یعنی گروه های جدید، احتمالا مقدار بیشتری از پول را به خارج از کشور می فرستند، و یا صرف خرید کالاهای وارداتی می کنند و یا …).

همچینین این نکته هم مهم است که در این سه سال احتمالا تمرکز پول ها بیشتر شده است. یعنی پول ها میان آدم های کمتری نسبت به قبل (ولی هریک به مقداری بسیار بیشتر) توزیع می شود. که این مدعا با امار ضریب جینی هم تا حدودی تایید می شود.

البته شاید هم فشار تورم، و عدم افزایش رشد اقتصادی توضیح دهنده ای بر این فضای بد کسب و کار باشند.

دوستان اگر نظری دارند یا چیزی به ذهنشان می رسد کمک کنند به این بحث ناقص.

Advertisements
این نوشته در iran, محمدصادق الحسینی, کاتالاکسی, اقتصادی, زندگی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

7 پاسخ برای پول بیشتر، وضعیت خرابتر

  1. ناصر :گفت

    سلام وام هايي كه دولت احمدي نژاد در قالب تسهيلات تكليفي در سفر هاي استاني مي دهد را نبايد از نظر دور داشت، نكته ديگز اينگه شايد منظور از بي پولي اين دوستان كمبود مقدار اسكناس نبوده وبلكه به قول معروف زود خرج شدن پول يا همان كاهش ارزش پول ناشي از تورم هاي شديد بوده كه شما هم اشاره اي كردي بوديد بهر حال اگر فهميديد اين پول ها كجاست به مت هم ندايي بدهيد

  2. امین :گفت

    سلام اقا صادق

    پس این همه آمار شکوفایی اقتصادی که دولت ارایه می ده مربوط به کدوم بخشه؟ من موندم این بنگاه های زودبازده که قراره بشن پایگاه تفکر تولید گرا!!!!! پس کجا هستن و چرا بازده شون نمایان نمی شه؟ تازه بازم به بانک مرکزی فشار میارن که آقا تسهیلات بده تا نور علی نور بشه.

  3. رامین :گفت

    حالا به نظرتون با ادامه وضع موجود، در کوتاه مدت و میان مدت چه اتفاقاتی میفته؟ یعنی همه کاسه کوزه ها رو باید سر احمدی نژاد شکست؟ من نمی فهمم پس اون هشت سال که میگفتن رئیس جمهور فقط تدارکات چیه چی بود؟ دروغ میگفتن؟ واقعا رئیس جمهور میتونه از وجه مثبت و منفی خیلی کارا بکنه؟ یا اگه راست میگفتن و رئیس جمهور نقش چندانی در اوضاع مملکت نداره پس این همه بزرگ کردن نقش احمدی نژاد برای گول زدن مردمه یا که چی؟

  4. پي‌كولو :گفت

    همان طور كه گفتيد بيشتر بنگاه‌ها عملا تعطيلند. فكر مي‌كنم دو عامل مهم دخيلند. اول اينكه بانك‌ها دادن تسهيلات را بسيار محدود كرده‌اند و معلوم شد كه بسياري از شركت‌هاي توليدي عملا با پول بانك كار مي‌كنند. دوم ركود و ترس حاكم بر بازار است كه تاجران عمده خريد نمي‌كنند.
    خبرهايي هم هست كه مي‌گويد پول‌هاي درشتي از كشور خارج شده‌اند.
    ——————
    صادق: نه دلیلش این نیست. چرا که در این سال ها بانک ها چند برابر گذشته اقدام به وامدهی کرده اند. اما شکل گیری انتظارات به نحوی که خرید و یا سرمایه گذاری صورت نگیرد جالب بود.

  5. محمدعلی رحیمی :گفت

    سلام
    حجم عظیم ریال و گردش داخلی پولی که به ریال تبدیل شده با فعالبت «گروه های جدید، که احتمالا مقدار بیشتری از پول را به خارج از کشور می فرستند، و یا صرف خرید کالاهای وارداتی می کنند» بی ارتباط است. چون از حجم ریال داخل کم نمی کند.
    ———-
    صادق: چرا؟ وقتی پولی از طریق واردات خارج می شود و یا هنگامی که ریالی تبدیل به دلار می شود(اگر این ریال ها به بانک مرکزی فروخته شود و…) حجم ریال داخل می تواند کم شود دیگر. نه؟

  6. محمدعلی رحیمی :گفت

    درسته آقا صادق،فقط چنین فعالبت هایی بایستی رشدی بسیار عظیم کرده باشه تا سهمی اثر گذار در کاهش حجم ریال داخل طی این دوره زمانی کوتاه (از زمان رشد بالای نقدینگی) داشته باشه.

  7. Pupetta :گفت

    Keep these arlcetis coming as they’ve opened many new doors for me.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s