کاتالاکسی

همانطور که در این پست هم گفتم، قصد نداشتم راجع به دنیای اقتصاد چیزی بنویسم. چرا که قاعدتا برای خواننده های متنوع این وبلاگ جذابیتی ندارد. از سوی دیگر جریانات به قدری پیچیده بود و با دخالت های خاص و به صورتی مرموز پیگیری شد که پرداختن به آن چندان به صلاح نبود. همچنین به لحاظ حرفه ای هم پیگیری یک ماجرای کاری، چندان جالب نیست. به همین جهت طی سه ماه خروج از دنیای اقتصاد چیزی نگفتم. اما پس از سه ماه و بنابر دلایلی که در پست سابق ذکر کردم به صورت رسمی صرفا اعلام کردم که من از دنیای اقتصاد خارج شده ام و اگر کسی پس از تیرماه 89 ضعف و قوتی در بخش تحلیلی روزنامه می بیند به من ارتباط ندهد. این پست واکنش های مختلفی را در پی داشت و در پی آن برخی دوستانی که با روزنامه همکاری داشتند و پس از این جریانات همکاری اشان را قطع کرده بودند، کامنت گذاشتند و نیز برخی از دوستانی که لطف داشتند. اما ماجرا به همین جا ختم نشد. کامنت هایی آمد با نام ها و ایمیل های ساختگی، از سوی آی پی که مربوط به سردبیرحال حاضر روزنامه(علی میرزاخانی) بود. به همین بسنده نشد و در برخی وبلاگ ها از جمله وبلاگ حسین عباسی کامنت مشابهی گذاشته شد و ادعاهای کذب و سراسر دروغ و افترایی را منتشر کردند که حسین در وبلاگ خودش دلیل حذف کردن آن کامنت ها را اعلام کرده است. این گونه ادعاها واقعا جای پاسخ دادن ندارد چرا که دوستان ما که بنوعی در ارتباط با روزنامه بودند از نزدیک در جریان قرار گرفتند و ماجرا را می دانند. اما کسانی که در جریان نبودند و از تمام داستان اطلاع نداشتند ولی بنوعی ذینفع بودند، مثلا اعضای تحریریه روزنامه، در معرض اظهارات نادرست و خلاف واقع سردبیرِ حال حاضر روزنامه قرار گرفتند که شفاف شدن ماجرا را ضروری ساخت.

خلاصه داستان: سه ماه پیش(خردادماه) قرار بود سردبیری روزنامه دنیای اقتصاد پس از یکسال اصرار مداوم از جانب مدیرمسئول و نپذیرفتنم، به من سپرده شود. روز تودیع و معارفه هم تعیین شده بود، تا اینکه سردبیر قبلی(و حال حاضر) روزنامه برای یک هفته غیب شد! و بعدها مشخص شد ایشان برای حفظ موقعیت خود با یکسری لابی های خاص با نهادهایی خاص و اقداماتی که گفتن ندارد، کارهایی کرده که شرح برخی از آنها در پایین آمده است. خلاصه پس از تعطیل شدن عجیب روزنامه پول، تغییرات هم به شکلی عجیب در روزنامه دنیای اقتصاد منتفی شد و سردبیر قبلی که معلوم نبود کجا هستند، یکدفعه معلوم شد که جایی نبودند و در تهران مشغول لابی با نهادهای خاص بودند! در نتیجه من از روزنامه بیرون آمدم. اما به منظور رفع و رجوع کردن ماجرا، داستان هایی به هم بافته شد و دروغ هایی گفته شد که در بالا اشاره کردم.

از انجایی که سکوت من باعث بوجود آمدن این فضای مسموم شده بود لازم دیدم که با نوشتن این متن،و روشن کردن ماجرا، به این فضا پایان دهم.

ادامهٔ این ورودی را بخوانید »

در علم اقتصاد، بازار بیشتر بصورت نظامی دیده می شود که نتیجه آن انجام کاراتر امور اقتصادی است. بعبارت دیگر، در جریان اصلی علم اقتصاد بیشتر به برون داد نظام بازار توجه می شود و نه به مناسبات موجود در درون این سیستم اقتصادی. اما در اقتصاد سیاسی می توان به بررسی نقش بازیگران این بازار پرداخت. این که بازاریان چه نقشی در تحولات اقتصادی و سیاسی کشور به صورت کلی دارند، این که ارتباط بازاریان با سیاستمداران و نهادهای توزیع کننده قدرت چگونه است و نیز اینکه بازاریان به عنوان یکی از ذینفعان فرآیندهای کلان اقتصادی و سیاسی چگونه عمل میکنند، همه سوالاتی هستند که پاسخ به انها را در حوزه اقتصاد سیاسی می توان جست و جو کرد. در این مقاله سعی می شود تا از همین زاویه به عملکرد بازاریان در اقتصاد ایران خصوصا با تاکید بر دوره پس از انقلاب اسلامی پرداخته شود.

ادامهٔ این ورودی را بخوانید »