آخرین نخست وزیر. هاشمی 2009. یکی به نعل، یکی به میخ. او یکی از مبارزان فعال قبل از انقلاب بوده است تا حدی که یک بار در حسینیه ارشاد نمایشگاه نقاشی بر پا کرده است. در ادامه این خوی مبارزه­گری، ایشان معتقد است برای دفاع از آرمان فلسطین باید ابتدا خود قوی شویم. برخی آگاهان در این زمینه گفتند که ایول، باش تا قوی شویم. در میان این آگاهان ابراهیم یزدی هم به چشم می­خورد. میرحسین به قدری به قانون پایبند است که وقتی در زمان نخست وزیری، مجلس به وزیر پیشنهادیش رای نداد، استعفا کرد. احتمالا در آن زمان­ها این کار مجلس قانونی نبوده است. او برای تاکید بر قانون مداریش حتی استعفایش را به مقام بالاتر از خود و مافوقش ننوشت. کلا او نشان می­دهد که مصطفی معین از یک سبقه تاریخی برخوردار بوده است. از برنامه های او آوردن سیادت سر سفره مردم است. در همین راستا او فعلا سیادت را بر سر، دست، گردن و کیف دختران بی­حجاب هم آورده است. او کل یوم با تبعیض مخالف است. با انتخاب او مردم ایران می توانند امیدوار باشند که از هر دو نفر یکی سید بشود. او از اینکه صدا و سیما در بیست سال گذشته از او خبری پخش نکرده بسیار شاکی است. صدا و سیما معتقد است: ایشان در این بیست سال کجا بوده اند؟ او معتقد است: همانجا. صدا و سیما معتقد است: آهان! شایان ذکر است فائزه هاشمی هم از او حمایت کرده است و «کامبوزیا پرتوی» هم در استادیوم آزادی و برای حمایت از او فرموده است: من در این چهار سال احساس حقارت می­کردم. آگاهان گفتند یعنی تا چهار سال پیش اسم کوچکت را نمی­دانستی؟

در یکی از روزهای تابستان که آفتاب پشت ابرهای بهاری پنهان شده بود و مردم از سرما عرق می­کردند. پیرمردی رنجور و ناتوان پیکان مدل 59 خود را بر دوش گذاشته بود و سعی می کرد تا راه طولانی اینور جوی تا آن­ور جوی آّب را از روی پل چند صد کیلومتری جلوی خانه­اش بپیماید. او که در عنفوان جوانی در آخرین لحظات زندگیش به سر می­برد دست در جیب کرد و خرطوم فیلش را دور انگشتش پیچید و با صدای بلند شروع کرد به آرام نجوا کردن تصنیفی از علی دایی. پیرمرد که هنوز به وسط­های پل نرسیده بود از روی جوی آب جلوی خانه­اش رد شد و ماشین پیکانش را زمین گذاشت، در آن را باز کرد و سوار ماکسیمایش شد و تا سر کارش چهار نعل تازاند. تا جایی که عرق اسبش در آمد و شروع کرد به خانواده پیرمرد سلام دادن که پیرمرد هم در جواب دست روی سینه اش گذاشت و خم شد و بند پوتینش را بست و تفنگ را به دست گرفت و آماده رفتن به یک جبهه از هوای سردی که از طرف شمال غربی وارد فضای ایران شده بود، شد. پیرمرد در همین احوال بود که یکی از دوستانش را دید و او در گوشش گفت: شنیدی که محسن رضایی هم کاندیدای ریاست جمهوری شده است؟ پیرمرد نگاهی به متن بالا انداخت و گفت: این هم روش…