نوشتن در سفرهای استانی نوروز واقعا کار سختی است. چند خوان دارد. بهرحال به زودی راجع به میرحسین مطلبی در وبلاگ می گذارم. نظرم هنوز همان نظر قبلی است. علی رغم فحش هایی که در پست قبلی دادند و بخاطر فحش هایی که خوردم، فقط مجبورم چند نکته را اضافه کنم که قبل از این دلیلی برای بازگو کردن اشان نبود.
1- اولا می توان نشان داد که خاتمی به خاطر میرحسین کنار نکشید و پالس هایی مبنی بر وجوب کنار کشیدن شنید و بی مهری میرحسین را هم دید.(ارنه به خاطر میرحسین کنار نکشیده است. خاتمی به هیچ وجه خود را شبیه میرحسین نمی داند. این گفته از ناحیه نزدیکترین افراد به خاتمی و همچنین در دیدار موثقی که یکی از اقتصاددانان بزرگ کشور با وی چند وقت قبل داشت توسط خود خاتمی مورد تاکید قرار گرفته است.)
2- میرحسین هم پالس هایی مبنی بر آمدن دریافت کرده است که بیشتر به نظر می رسد به دلیل فشار بر خاتمی بوده است. و در روزهای آینده باید منتظر تخریب شدید میرحسین از جانب راست ها باشیم.
3- حسم می گوید که میرحسین در انتخابات ماندنی نیست. اگر بیانه اش را در جواب به خاتمی هم ببینید همین امر هویداست
4- وقتی برای معرفی کاندیدای جدید از سوی اصلاحات هم نیست. فکر می کنم تنها گزینه کروبی است.
5- کروبی در دور قبل در 11 استان رای اول را اورده است(استانهای مرزی و کوچک و محروم) از آنجایی که شعارش تقریبا همان است کسب 5 میلیون رای قبلی تقریبا دور از انتظار نیست. کافی است کرباسچی هم با یک تبلیغات گسترده و منسجم بتواند رای تهران و اصفهان را بگیرد. کروبی می تواند به دور دوم برود.(اگر خاتمی و میرحسین هم از او دفاع کنند که شانس کروبی بسیار بیشتر می شود.). کروبی را نادان نبپندارید. سیاستمدار خوبی است(حداقل در چهارچوب سیاسی ایران). از میرحسین آزاداندیش تر است و آزادی ها در دوران او بیشتر خواهد بود. از سوی دیگر کسانی که دور و برش هستند(کرباسچی، مهاجرانی، کدیور، باقی، عبدی و …) آدم های قوی تری از میرحسینی ها و خاتمی چی ها هستند. اقتصاد و سیاست خارجی بهتری هم خواهد داشت. فقط حرف زدن بلد نیست که آن هم با وجود یک سخنگوی حرفه ای حل می شود.
6- از سوی دیگر چیزی که من در تحلیل های گروه های مختلف و افراد سیاسی نزدیک به جناح های گوناگون نمی بینم، تحلیل اوضاع خارجی است. تحلیل شرایط بیرونی که بر نظر نظام برای ریاست جمهوری اینده اثر می گذارد. دو فاکتور مشخص الان در اوضاع بیرونی ایران وجود دارد که بر انتخابات اثر می گذارد. اول اینکه نتانیاهو دولت تشکیل خواهد داد(که حرف از حمله هسته ای به ایران کرده است) و دیگری اوباماست که کم تجربه است و هنوز به شرایط آشنا نیست. رفتار نتانیاهو قابل پیش بینی است اما رفتار اوباما نه. مثلا این پیامش به نظرم هنوز مشخص نیست که اصلا مثبت است یا منفی و اثر مثبت خواهد گذاشت یا منفی (باید دید ایران در برابر این پیام چه موضعی خواهد گرفت.). بهرحال همانطور که وال استریت ژورنال چند هفته پیش نوشته بود. اگر نتانیاهو دولت تشکیل دهد، اوباما نمی تواند در برابر ایران سیاست های سهل گیرانه اتخاذ کند و مجبور به سیاست های هجومی و سخت گیرانه می شود. و اوباما تا قبل از تشکیل دولت اسراییل زمان خواهد داشت. بهرحال به نظرم شرایط خارجی هم می تواند آنقدرها بد شود که نظام به کسی مثل کروبی رضایت دهد و احمدی نژاد را کنار گذارد.
7- با توجه به فرصت اندک، فرصتی برای مطرح کردن کس دیگری نیست. به فکر ادم جدید بودن عملا خو دکشی سیاسی است.
8- به کروبی فکر کنید….
و اما پس از انتخابات!:
مقالات نوروزی ام:
اقتصاد سیاسی شکست اصلاحات در ایران (رستاک)
آقای نفت کیست و چه می کند؟ (سالنامه دنیای اقتصاد)
بحران ها و پارادایم ها(سالنامه دنیای اقتصاد)
