کاتالاکسی

رفتن(از ایران دیگه) موضوعیه که خیلی بیشتر از اینها باید بهش فکر کرد. مسئله ای که بر عکس چیزی که برخی می گویند، به هیچ وجه بدیهی نیست. باید خوب فکر کرد، خوب صبر کرد و خوب تامل.

فراتر از مسئله رفتن، مسئله کار آکادمیکه، کار آکادمیک فی نفسه چقدر ارزش داره؟ چقدر و چه بخشی از زندگی رو باید اشغال کنه؟ چقدر لذت بخشه؟ چقدر موجب تک بعدی شدن شخصیت یا افزایش گستره دید می شه؟ اینها سوالاتیه که در کنار سوالات دیگه باید حتما برای اونها با توجه به تابع مطلوبیتمان و با توجه به انتظارها و هنجارهایمان در زندگی به اونها پاسخ های درخوری داده بشه. همچنین است زندگی در مکانی دیگر، مکانی غریب تر، بدور از مناسبات امروزی ایرانی، به دور از شبکه اجتماعی برساخته در طول بیست و چند سال زندگی، به دور از لذایذ زبانی و بازی های کلمات فارسی (چنان که جمال زاده یا بزرگ علوی گفته است: من به انگلیسی می نویسم، به انگلیسی صحبت می کنم، به انگلیسی می خوانم، اما به فارسی زندگی می کنم و لذت می برم.)

اینها سوالاتی است که به هیچ وجه پاسخ سره و راستی حداقل برای من ندارند، باید بیشتر اندیشید، بیشتر ماند و تغییر خویش را دید، تا آنچه باید و شاید رخ نماید و پاسخی درخور به دست آید…

دوستان زیادی دارم که رفته اند، بی تامل، بخاطر اینکه باید رفت و باید درس خواند و باید دکتر شد و باید و باید و باید و ….

از این که بگذریم، چند لینک جدید:

1- اقتصاددان های موسوم به نهادگرا، نامه جدیدی نوشته اند. نامه ای که ما آخر نفهمیدیم دلیل صدورش چی بوده. غیر از اغراض سیاسی برای دور آینده ریاست جمهوری و … سرمقاله دیروز دنیای اقتصاد به این مسئله پرداخته و نامه رو به چالش کشیده. نویسنده این نامه رو با نامه اقتصاددان های آمریکایی مقایسه کرده!

2- لینک چند مقاله خوب که تازه در دنیای اقتصاد چاپ شده: (+، +، +، +)

3- آقای جو بایدن در زمان دانشجویی یک مقاله ایی نوشته برای یکی از دروسش که 5 صفحه از 15 صفحه اش کپی بوده (جالبه که حتی در معرفی جو بایدن در ویکی پدیا هم این نکته ذکر شده! +)، نه تنها از اون درس انداختنش بلکه کلی براش توی دانشگاه دردسر درست کرده و حتی در جریانات انتخابات هم کلی مطرح شده و تبدیل شده بود به پیرهن عثمان. به این می گن فرآیند مجازات صحیح که موجب می شه تا بقیه و خود ایشون در طی فرآیندها یاد بگیرند که نمی تونن تقلب کنن خصوصا اگر بخوان به جاهای بالا برسند. خب مکانیسم پاداش دهی توی ایران برعکسه فقط مگرنه فرق چندانی نداره!