کاتالاکسی

نوشتن در این روزها از کسی که حتی در داخل مملکت خودش هم دوستش ندارند، شاید به مصلحت نباشد، اما گفتن برخی چیزها لازم است و جنبه خنک کردن دل را دارد.

پرویز مشرف. مشرفی که عملکردش این روزها تحت تاخت و تاز این و آنی قرار گرفته است که بدترین عملکردها را در پاکستان داشته اند. از آن زرداری فاسد تا نواز شریف رانت خوار. (کسانی که سال های سال، با سوء استفاده های دولتی فراوان آن هم از کشوری که مردمش دارند از گرسنگی می میرند، نگذاشتند سنگ بنای توسعه پاکستان گذاشته شود، و حالا مدعیانی بس بزرگ هستند.)

من قصد دفاع از کودتای مشرف را ندارم، ولی یک نکته را فراموش نکنید که در مدت این 9 سال، پاکستان وضع نسبتا خوبی حتی در شاخص های حقوق بشر داشته است، مشرف برای گرفتن قدرت خونریزی نکرد، و در این مدت هم تقریبا رفتار معقولی با مخالفانش داشت. حتی در این آخر هم بجای کارهای انتحاری نظیر از بین بردن مجلس و یا برهم زدن روال های قانونی، استعفا کرد.(مطمئنا مشرف می توانست با رفتارهای نابخردانه، بزرگترین مصیبت برای پاکستان باشد، اما با درایت و شعور و پرهیز از خشونت(بصورت نسبی)، و پرداختن به بنیان های کشور، مشرف یکی از بهترین روسای جمهور پاکستان بوده است.)

اما از منظر اقتصادی کارهای مشرف بسیار مهمند. شاید بتوان گفت که او در این 9 سال سنگ بنای توسعه پاکستان را گذاشت.

 اول اینکه ثبات سیاسی و اقتصادی را به صورت نسبی در کشوری که هماره درگیر جنگ و دعواهای خونین بوده است بر قرار کرد. همچنین با ارتباط با دنیای خارج، توانست اعتماد غرب را به پاکستان جلب کند و پاکستان را از حمایت های مختلف دنیای غرب بهره مند سازد. و جلوه ای از پاکستان ساخت که می تواند شریک خوبی برای دنیا باشد. که این ها همه هم برای اکنون و هم برای آینده پاکستان بسیار مهم و سرنوشت ساز خواهد بود.

دوم اینکه شاخص های اقتصادی در دوره 9 ساله مشرف تغییرات کاملا محسوسی دارند. بطوری که برخی شاخص ها نظیر نرخ رشد اقتصادی در سالهای 2004 الی 2006 حتی به بیش از 7 درصد رسید. همچنین تورم بعد از سال 1999 از دو رقمی، یک رقمی شد و یک رقمی هم باقی مانده است. همچنین در این مدت سرمایه گذاری نرخ نسبتا خوبی در پاکستان داشته است. بطور مثال متغیر جریان سرمایه گذاری خارجی پس از روی کار آمدن مشرف تا سال 2006 نسبت به قبل از آن رشدی حدود 10 برابر را تجربه کرده است. همچنین مشرف برنامه ای قوی در جهت مبارزه با فساد داشت. که برخی معتقدند که بسیار موفق هم بوده است. (شاید اگر این برنامه نبود، مخالفان مشرف به موافقانش تبدیل می شدند!)

همچنین نباید فراموش کرد که در این 9 سال تروریست ها در پاکستان ایزوله شدند و عملا کنترل شدند. خصوصا منطقه مثلثی شکل میان ایران، افغانستان و پاکستان که محل تروریست های بنیادگرای اسلامی است به شدت تحت کنترل قرار گرفت و عملا منزوی شد.

از دیگر سو جالب است که مشرف را با کسانی چون چاوز مقایسه کنیم، چاوزی که از دموکراسی برخاست و مشرفی که از کودتا. چاوزی که در این چند سال ونزوئلا را بر باد داده است و مشرفی که برعکس عمل کرده است. چاوزی که دنیا را نسبت به ونزوئلا بدبین کرده، و مشرفی که برعکس. چاوزی که اینده ونزوئلا را تخریب می کند، مشرفی که برعکس…..

امروز برای رفتن مشرف، در خیابان می رقصند، پای کوبی می کنند، مردم خوشحالند، سیاستمداران خوشحالند، همه خوشحالند اما…

پاکستانی ها در آینده ای نه چندان دور، مشرف را گرامی خواهند داشت. مشرفی که هرچند دیکتاتور بود، اما دیکتاتوری آرام و توسعه گرا بود، اما فاسد نبود، اما پاکستان را به راهی درست هدایت کرد.