قرار بود بنویسم . که البته نوشتم . من تقریبا 6 صفحه ریز ریز دست نویس کردم . به نظر خودم می تونم نشون بدم که با فرض ایده آل شناخت فیزیولوژیکی کامل افراد جامعه ما می تونیم بازار رو حذف کنیم .
فقط محض اینکه بحث به بی راهه نره لازمه بگم : من دقیقا باب مخالفت گذاشتم برای محکم کردن دلایلمون . هم دلایل شما و هم خودم . من به نظام بازار آزاد به نوعی می تازم چرا که حدسم اینه که می تونه کاملا از پس انتقادات بر بیاد . ولی اگر دفاعیات ما کلی و سطحی باشن و در برخی مواقع نادرست حتی نتیجه ش اینه که بازار به درستی شناسایی نمی شه .
من طی نوشته هام تا جایی که شده سعی کردم کمال انصاف رو نگه دارم و علاوه بر اینکه سعی کردم استدلال ضعیف برای دفاع از بازار رو به تصویر بکشم در پی جواب دادن به انتقادات هم بر اومدم .

و پیرامون بحثمون راستش من نقد لوکاس رو به یاد نمی آرم ( شاید هم اصلا نخواندم ) ولی در مورد کمی بودن ترجیحات به نظرم مناسبتی با بحث نداره و اصلا به کمی کردن نیازی نیست . اگر چه خیلی وسوسه کننده ست که باید کمی بشن مثلا تا بشه به شناخت بین فردی دست پیدا کرد ولی نیاز نیست .
ولی کل داستان رو می شه به نحو دیگه ای جواب داد که سعی می کنم منتشر کنم تو جایی مثه وبلاگ . اتفاقا این جوابیه که به نظر می آد میزس هم داشته تلاش می کرده بگه . حالا من از مطالبش درست متوجه نشده بودم ولی الآن که نوشته ها رو مقایسه می کنم حس می کنم به تکرار حرف های اون مبادرت کردم .

موفق باشی

اگر تکلیف این بحث روشن نشه دقیقا چیزیه که می تونه ادعای کنترل مرکزی رو پر رنگ بکنه .
در مورد پیش بینی قیمت هم به نظرم هر نوع پیش بینی صرفا حدسه . یک حدس که اگر فراگیر بشه کارایی خودش رو از دست می ده . دقیقتر اینه که قیمت رو می تونیم تعیین کنیم . مثلا در بلند مدت با فرض عدم تغییر . ولی با این بحث جدید دقیقا نیازی به بازار از این جهت که قیمت رو بده احساس نمی شه .

به نظرم باید در فروضی که من قرار دادم نگاهی بندازیم . ایرادی باشه از اونجاست .
———————–
صادق: در کامنت قبلی هم گفتم زیاد بودن متغیرها مهم نیست. مهم اینه که این ضرایب ثابتی برای متغیرها عملا در دنیای واقعی نمی تونه وجود داشته باشه. بنابراین پیش بینی کردن مقادیر عملا به لحاظ نظری غیرممکن می شه.(چیزی شبیه به انتقاد لوکاس از سنجی) من در کامنت های قبلی هم گفتم. فقط ذهن یک فرد نیست که این متغیرهای زیاد رو هماهنگ می کنه. بلکه این تعدیل اذهان با یکدیگر و همچنین این برآیند ذهنی خیلی مهمه. شناخت ذهن یک فرد لزوما به توانایی برای پیش بینی کردن قیمت منتهی نمیشه. چرا که باید این فرآیند را شناخت. این فرآیند هم فرآیند قیمت گذاری در بازار است.(که یکی از مولفه هاش ذهنیت افراد است) این فرآیند هم فقط در نظام بازار قابل اتفاق افتادن است. و اگر این نظام را برداری تمام آن شناخت ها بی معنا می شود. چرا که توانایی پیش بینی(البته بیشتر تاریخی و حتی مبتنی بر ترجیحات) صرفا به معنای توان پیش بینی است نه توان برساخت فرآیندی که آن پیش بینی را محقق می کند! از سوی دیگر ما امکان جمع کردن ترجیحات گوناگون و متضاد و … و عددی کردن آنها را نداریم، امکانی که بواسطه خود قیمت بوجود می آید(ترجیحات که قابل عددی شدن نیستند) و قیمت تنها چیزی است که در این میان عددی می شود. بنابراین بر ساختن ساختاری که نمی تواند هیچ گونه معیار عددی برای طی فرآیند ساخت یک عددی مثل قیمت داشته باشد، ممکن نیست.