کاتالاکسی

برخی از دوستانم، انتقاد وارد می کنند که از آنجایی که در این وبلاگ صرفا به اقتصاد و دفاع از آموزه های لیبرالیستی پرداخته ای باعث شده است که به عنوان یک انسان تک بعدی و تک ساحتی جلوه کنی. در حالی که آنها معتقدند که این تصویر اگر تصویر مبتنی بر واقعی بود، مشکلی نبود ولی خب منطبق بر واقع نیست. از سوی دیگر همان دوستان انتقاد وارد می کنند که این نگاه تک ساحتی در حوزه کاتالاکسی، سبب شده است تا کم کم و ناخودآگاه روی شخصیت تو هم تاثیر گذار شود و برخی از ساحت های اندیشیدن را که سابقا از آنها لذت می بردی را از دست بدهی.
از این رو و پس از مروری بر مطالب و بر خودم، به این نتیجه رسیدم که درست می گویند و این اتفاق در حال شدن است. در حالی که اولا؛ نگاه من به لیبرالیسم و به آنارشیسم و دفاع از بازار بی قید و شرط و ضد دولت گرایی کاملا یک نگاه مبتنی بر سنخ آرمانی وبری است. یعنی می دانم که آن درجه ای از آنارشیسم که من به دنبال آن هستم و از آن دفاع می کنم عملا در دنیای خارج شاید هیچ گاه اتفاق نیفتد، اما این را نیز می دانم که باید این سنخ آرمانی را در نظر داشت تا در تحلیل های خود دچار سردرگمی منطقی و نیز «هرچه پیش آید، خوش آید» نشویم. بر این مبنا این اندیشه هایی که من از آنها دفاع می کنم، برای من صرفا اندیشه هایی هستند، که بخوبی باید بتوانند راه و یا حرکت درست و صحیح را نشان دهند، نه اینکه خود لزوما و تماما شدنی باشند. و این البته چیزی از آن ها نخواهد کاست.(اشتباه نشود) همین
دوم اینکه تاکید من بر اقتصاد به عنوان راهبرد حال حاضر اقتصاد ایران، به این معنی نیست که این راهبرد بلند مدت و همیشگی است. بلکه اتفاقا به این معناست که در کوتاه مدت باید دست به دامان اقتصاد شد، اگر البته رشد و اندکی توسعه اقتصادی می خواهیم، و در بلندمدت البته باید از فلسفه، جامعه شناسی، و حتی روان کاوی و روانشناسی بهره های فراوان جست. اما فی المجلس نباید خطا کرد و باید اقتصاد را به عنوان راهبرد اصلی و اساسی حرکت های توسعه ای در ایران در نظر داشت.
سوم هم اینکه من به روان کاوی، فلسفه، جامعه شناسی (البته این علاقه ها بیشتر گستاخانه است تا بالغانه)، علاقه دارم و سعی ام همیشه این بوده است که در این زمینه ها مطالعاتی داشته باشم و تا به امروز حداقل این وسواس را حفظ کرده ام.
در آخر هم دوستانی که وبلاگ را دنبال می کنند، احتمالا متوجه شده اند که جدیدا در کنار یک پست اقتصادی، یک پست غیر اقتصادی نیز احیانا گذاشته ام که البته بیشتر شخصی بوده اند و سعی می کنم فعلا این روند را حفظ کنم و شاید به مینیمال نویسی هم در کنار این دو روی بیاورم که بسیار برای من لذت بخش است و کلمات را هدر نمی دهد.