بایگانیِ اکتبر, 2007

اندر باب تورم!

در وبلاگ کلک سینا، اسماعیل صفرزاده مطلبی را در نقد این مطلب حامد قدوسی نوشته است. که من در چند نوبت بر آن کامنتهایی انتقادی گذاشتم و خلاصه بحث داغی در خصوص علل و ماهیت افزایش نرخ تورم درگرفته است که به نظرم از مهمترین بحث های اقتصاد ایران است و به آن بی توجهی می شود. و یا به خطا و با پیچیده کردن(دانستن) موضوع، اصل مطلب گم می شود. به نظر من اصل مطلب، یعنی علت العللی که تورم را موجب می شود، افزایش حجم پول و نقدینگی است و بنابراین ماهیت تورم را کاملا پولی می بینم. در این خصوص ادله ای آورده ام که در این پست کلک سینا می توانید ببینید. اما حتما در این مورد امروز یا فردا خواهم نوشت. فعلا بحث ها را دنبال کنیم(من و شما) به نظرم بهتر باشد.

در این جا و اینجا مباحث تورم را آورده ام.
————————————-

راستی آقای الف که آشنای حضور انورتان هست؟! ایشان تصمیم گرفت که در ایران بماند و در سن 29 سالگی و با جیب پر پول به بلاد خارجه برود. مرسی از همه دوستانی که لطف کردند و این آقای الف نادان را راهنمایی کردند! از جمله روزبه حسینی عزیز که فراموش کرده بودم نامشان را ببرم. همچنین بسیار، بسیار ممنونم از آقای محمد از استرالیا که با ارتباط ایمیلی بسیار مرا راهنمایی کردند. از خسرو، لوکادیوم، حمید گیوی، فرزاد زمانی، امیرحسین، حلزون،نازنین، کافی، و مسیو هم بسیار متشکرم. همچنین از همه دوستانی که لطف کردند و دعوت مرا به این بازی لبیک گفتند.

نوشتن دیدگاه

شاخص های سال 2007 میزان آزادی اقتصادی در جهان

هر ساله جیمز وارتنی(James Gwartney) و رابرت لاوسن(Lawsonگزارش سالانه آزادی اقتصادی در دنیا را منتشر می کنند. که می توانید از اینجا گزارش سال 2007 را ملاحظه کنید. آنها این گزارش را به میلتون فریدمن که بنیانگذار و پدرخوانده پروژه آزادی اقتصادی است، تقدیم کرده اند.

آنها خاطره ای را از فریدمن نقل کرده اند که وی در پاسخ به جنرا ویلیام وستمورلند در سال 1969 که گفته بود: «من دوست ندارم تا بر لشگر جنگ پیشگان(مزدوران=سربازانی که در ازای دریافت پول می جنگند) فرماندهی کنم»؛ پاسخی داده که ظاهرا به مذاق این آقایان نویسنده خوش آمده است. فریدمن، گفته بود:»جنرال؛ آیا فرمانروایی بر لشگری از بردگان را ترجیح می دهید؟»
در این گزارش هنگ کنگ، سنگاپور و نیوزلند آزادترین اقتصاد های دنیا هستند. همچنین رتبه ایران به لحاظ آزادی اقتصادی 82 از 141 کشور مورد بررسی است.
اینهم شاخص های آزادی اقتصادی در ایران: رتبه 53 در شاخص اندازه دولت، رتبه 51 در شاخص ساختار قانونی و امنیت حقوق مالکیت، رتبه 67 در شاخص دسترسی به پول مطمئن(
sound Money ترجمه کاملی برایش نیافتم)، رتبه 128 در تجارت با دنیای خارج و در مقررات کار و اعتبار و بیزنس هم رتبه 125 را دارد. جالب است که بدترین نماگر در این میان، نماگر مقررات بازار کار است که رتبه ایران در آن 133 است. یعنی جزء7 کشور دارای بدترین(ناآزادترین) قوانین کار!
توصیه می کنم که فایل را ببیند، شاخص ها را به تفکیک برای هر کشور توضیح داده و نماگر های تشکیل دهنده هر شاخص را نیز آورده است و به نظرم خیلی خوب و جامع است.(در سایت اقتصاددانان اتریشی با این مطلب آشنا شدم)

پس نوشت: پیمان، گزارش بنیاد هریتیج در همین مورد را در سال 2007 معرفی کرد که خیلی مفید و معتبر است و وضع ایران خیلی خرابتر(150) از این حرف هاست. در اینجا می توانید کتاب را ببینید.

(13) دیدگاه

« نوشته‌های تازه‌تر
دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.

به 57 مشترک دیگر بپیوندید