طرح سوالات فوق برای این نیست که جواب بدهی. این سوالات برای اخذ این نتیجه است که توجه کنی مباحث اساسی حوزه سیاسی و به خصوص جنبه های عمل سیاسی چیست.
من_ تو {فرد }…روابط بین من و تو {جامعه } … از حیث قدرت…موضوع اساسی سیاست {فلسفه سیاسی_ جنبه های عملی سیاست } را تشکیل میدهد.

مقوله قدرت صرفن به دولت بازنمیگردد. اولین نهاد قدرت «شخصیت » است.خانواده_مدرسه_علم_بنگاه اقتصادی _حزب_اتحاذیه_و البته دولت نهاد های قدرت هستند.

بنابراین موضوع هر مقوله سیاسی..شامل فرد _جامعه و قدرت از حیث اجتماعی یا از حیث اقتصادی است. خارج از اجتماع و اقتصاد چیزی به نام {سیاست و علوم سیاسی} وجود ندارد.
—————
صادق: «چه احساس ناخوشایندی داری؟ احساس توهین میکنی؟» واقعا تو روانکاوی ها!! شاید هم این ناشی از کودک درونت است که دلت می خواهد همه را مورد تحلیل های روانکاوانه خویش قرار دهی!! ببین عزیز من ما اینجا نمی خواهیم راجع به این که من ناراحتم ، احساس خوشایند یا ناخوشایندی دارم، مریض روانی ام یا از این چیزها صحبت کنیم. پس این آخرین بار باشد که مرا مورد تحلیل قرار می دهی ، پلیز!!
اوه اوه اوه ! اینکه شما ظاهرا علوم سیاسی خوانده ای نباید باعث شود که ترمینولوژی های علوم سیاسی را اشتباه به کار بری! اعمال اقتدار در این حوزه همانطور که می دانی به لحاظ مفهومی بی معناست و باید همان اعمال قدرت را به کار می بردی!
اما اینکه گفتگوی دونفره می تواند بسیار راهگشا تر از نوشتار باشد، با شما موافقم اما بخاطر دو نفره بودن آن نیست، که مهم و راهگشاست، بلکه بخاطر فضای گفتگو و وسعت و انعطافی است که دارد و نوشتار با تنگی و سختی که دارد از آن محرو م است.

دوست داری نوشته ات را جزئ به جزئ بررسی کنم یا ترجیح میدی با هم یک سفر فکری کوچولویی داشته باشیم؟

در ضمن . ما عرض نکردیم. فرمودیم.
——-
صادق: اول اینکه لازم نیست بنده را روانکاوی بفرمایید، شما صرفا در فکر این باشید که چگونه می توانید بهتر بحث کنید، در ضمن کلاشینکفت رو هم بگذار زمین. یا حداقل سرش را برگردان! دوم هم اینکه برو یک کمی به خودت وقت آزاد بده یه استراحتی داشته باش ، بعد بیا هرجور که مایل بودی، کوچولو یا بزرگ! با هم گپ میزنیم.

حرف برای گفتن زیاد دارم،‌اما اینجا مجالش نیست و فقط اشاره‌ای کردم. به هر حال خوشحالم که این گفتگو‌ها انجام می‌شود و به هر حال در همین تبادل افکار است که همه رشد می‌کنیم.
————
صادق: من بخشی از انتقادات شما را می پذیرم و خودم هم در هنگام نوشتن بر آن ها واقف بودم. اما بحث اینست که من چپ را بیشتر به صورت کلاسیک و با توجه به پایه های شکل دهنده آن به بحث گذاشته ام و راجع به چپ های نو که حتی پست مدرن ها را هم بنوعی در برمیگیرند سخنی نگفتم. همانطور که راجع به نئولیبرال ها سخنی نگفتم.
1- اما در اینکه اندیشه چپ به خاطر ماهیتش بیشتر از اندیشه لیبرال به اقتدارگرایی و تمرکزگرایی گرایش دارد فکر می کنم همنظر باشیم.
2- بله چپ ها بسیار از مواضع اولیه و قدیمی خود عدول کرده اند و الان و در بستر نظام سرمایه داری به مدافعان اصلاحات تبدیل شده اند. البته این جریان ظاهرا از زمان «وب ها» در انگلیس شروع شده است. بهرحال عرض کردم که قصد من بیان مواضع بنیادین و اولیه اندیشه چپ بوده که البته در بستر زمان تعدیل هم شده اند. اینها همه یعنی اینکه من هم در اینکه اکنون بخش اعظم اندیشه چپ دیگر به آرمانشهر نمی اندیشد موافقم اما اینکه یوتوپیاگرایی در ذات این جریان وجود دارد باید مورد انتقاد قرار گیرد.
3- نه، بزعم بنده مهمترین هسته اندیشه چپ، اندیشه برابری است. درست است که چپ ها به منتقدان وضع موجود تبدیل شده اند اما این بدان دلیل است که قدرت را در دست ندارند. ارنه مگر در شوروی استالینیستی کسی حق انتقاد از وضعیت موجود را داشت؟ اما بقول فریدمن؛ اتفاقا لیبرال ها از بزرگترین رادیکال ها و منتقدان وضعیات موجود جامعه اشان بوده اند. پس این رویه را نمی توان با ذات و کنه اندیشه چپ نسبت وثیقی داد.
4- اینکه گفته اید:»بیشترین مدافعین حقوق بشر نظریه‌های چپ می‌باشند» اگر هم درست باشد، بدین معنا نیست که چپ ها بیشتر به انسان ارج و قرب می دهند و برای انسان اهمیتی والا قایلند. چرا که اصلا تدوین متون حقوق بشری همانطور که می دانید از کارهای لیبرال هاست. در ضمن لیبرال ها هم رقابت بین پلنگ و گنجشک را اخلاقی نمی دانند! اما معتقدند که اگر قرار باشد دولت این وسط اصول رقابت را تعیین کند این غیراخلاقی تر هست. و نه تنها به گنجشک کمک نمی کند بلکه پلنگ را هم ضعیف می کند. و خود دولت از نه پلنگ، که غول خطرناکی است که همه را قربانی خواهد کرد. در ضمن اصلا دلیلی نداریم که رقابت بازار آزاد را که در آن هیچگونه مرجع رانتی همانند دولت دخالت نمی کند به مثال ضعیف و قوی تشبیه کنیم. چرا که اگر هیچگونه محدودیتی برای رقابت در بازار نباشد، فرق گنجشک و پلنگ شما، صرفا در نوآوری، خلاقیت و استفاده کاراتر و بهره ور تر است. هرکس ناکاراتر باشد، مجبور است بازار را ترک کند و ….
5- اندیشه چپ دقیقا در مقابل اندیشه لیبرال قرار دارد. دلایلش هم در متن آمده است. اما اینکه «ما چپ لیبرال داریم «به زعم بسیاری از اندیشمندان چنین اختلاطی غیرممکن است. هر چند می دانم که عده ای در این جهت کار میکنند. ولی این دلیل بر این نمی شود که اندیشه چپ مقابل اندیشه لیبرال نباشد.
6- من قصد داشتم اندیشه چپ را در ذاتش مورد نکوهش قرار دهم. اینکه شما می گویید این چپ اقتدارگراست از نظر من هر چپی فی نفسه اقتدارگراست، اگر قدرت نداشته باشد اما وضعیت فرق می کند!! من به ریشه های فلسفی کار دارم و سعی دارم نشان دهم که این ریشه های فلسفی می تواند به چه چیزهایی منجر شود. آری پینوشه هم محکوم است، بخاطر اینکه انسان را وسیله قرار داد و این به نظر شما با کدام اندیشه لیبرال سازگار است(ببینید من نمی گویم اندیشه راست بکله می گویم اندیشه لیبرال و می دانی که پینوشه با هیچ وصله ای به لیبرالیسم نمی چسبد)
احساس می کنم هم متن این پست و هم متن این پاسخ خیلی تند شده است. چند روز است مریضی سختی گرفته ام و این باعث شده است خلق و خویم خراب شود. بامداد جان همین جا عذر مرا بپذیر.